رفتن به بالا
  • پنج شنبه - ۱۰ سرطان ۱۳۹۵ - ۱۸:۱۶
  • کد خبر : ۱۶۰۴
  • چاپ خبر : صنعت توریزم ، نوش داروی فراموش شده
هایده فقیری:

صنعت توریزم ، نوش داروی فراموش شده

افغانستان به دلیل این که در مسیر جاده ابریشم قرار داشته همیشه میزبان مسافران زیادی بوده است مصداق عینی این […]

افغانستان به دلیل این که در مسیر جاده ابریشم قرار داشته همیشه میزبان مسافران زیادی بوده است مصداق عینی این مدعا وجود کاروان‌سراهای بسیار در این کشور است.

در سویی دیگر در این کشور اسلامی، بنا به توصیه‌های دین، مسلمانان به سیر و سفر در پهنه گیتی تشویق گردیده‌اند.

 سفر و میزبانی همیشه برای افغان ها مسیله مهمی به شمار میرفته  اما در چند دهه گذشته به دلیل جنگ و نا آرامی صنعت توریزم از زمره اولویت های حکومت و سکتور خصوصی خارج و عملا مورد غفلت واقع شده است.

در برهه کنونی و  با توجه به کاهش  درآمد های ارزی (که در چند سال گذشته به دلیل کاهش کمک های خارجی و بیرون شدن نیروهای خارجی از کشور روی داده است) ما شدیدا به پیدا کردن منابع جدید برای جبران این کاهش درآمد نیازمند می باشیم یکی از پتانسیل های بالقوه ما برای کسب درآمد اسعاری صنعت توریزم می باشد.

در دنیای اقتصاد امروزی این صنعت به دلیل پاک، کم هزینه و در عین حال درآمد زا  بودن در صدر توجه دولت ها و صاحبان سرمایه می باشد.حاصل درآمد جهانی از صنعت توریزم هر ساله 1400 میلیارد دالر است  و این خوان گسترده نعمت  ده درصد مشاغل جهان را به خویش اختصاص داده است.

 صنعت  توریزم بزرگترین ضریب تکاثر اشتغال را دارد به طوری که  به ازای هر یک شغل مستقیم هفت شغل غیر مستقیم ایجاد می کند، گردشگری صنعتی است که برای همه ی اقشار جامعه شغل ایجاد می کند از محروم ترین اقشار تا مدیران هوتل های درجه یک شامل این چرخه کارند.

در شاخه ای دیگر، این صنعت می تواند با ایجاد فرصت های شغلی در قریه جات، به اقتصاد ساکنین آن کمک کرده و مانع مهاجرت آنها به شهرها و تبعات بعدی در کلان شهرها شود، در سویی دیگر با توسعه این صنعت صنایع دیگر نیز به شکلی از اشکال از این توسعه تاثیر پذیرفته و گسترش می یابد مثال روشن این مدعا را می توان در عرصه صنایع دستی جستجو نمود.

در جهان وابستگی ها، صنعت توریزم ثمر دیگری نیز برای عرضه کردن دارد، شرکت های چند ملیتی و عرصه های کاری مشترک سبب نزدیکی هر چه بیشتر فعال های این عرصه در کشورهای مختلف با یکدیگر شده و این امر در میان مدت سبب تقویت روابط میان کشورها می گردد .

صنعت توریزم در افغانستان

 ما نه تنها سهم زیادی از بازار توریزم جهانی و اسعار حاصله از این صنعت نداریم بلکه هر ساله مبالغ قابل توجهی از کشور توسط توریست های افغانی خارج می شود و عمده سفرهای توریستی افغان ها به کشورهایی مثل ایران و پاکستان می باشد( که در قیاس با افغانستان جاذبه های توریستی کمتری دارند ولی با سرمایه گذاری در این بخش توانسته اند که جذب کننده توریست باشند) حتی ما گاهی شاهد این مسئله هستیم که توریست افغانی از طرف اتباع این کشورها مورد توهین قرار می گیرد ولی باز هم توریست های افغان با وجود این مسائل این کشورها را به عنوان مقصد تفریحی انتخاب می کنند.مسایلی از این دست نیاز به سرمایه گذاری در سکتور توریزم از جانب بخش خصوصی و دولتی را بیش از پیش برجسته می سازد.

پس از سقوط حکومت طالبان به دلیل فضای مثبت ایجاد شده سرمایه گذاری های پراکنده ای از طرف سکتور خصوصی برای جذب توریست  از جمله ساخت هتل های مجلل، ایجاد پارک های تفریحی و… صورت گرفت ولی به دلیل عدم توجه دولت به این سکتور و رشد فزاینده نا امنی ها ما شاهد آن هستیم که سرمایه گذاران خصوصی در حال دل سرد شدن از سرمایه گذاری در این سکتور می باشند و این در حالی است که افغانستان پتانسیل های زیادی در این صنعت دارد.

جاذبه های توریستی افغانستان فراوانند در حالی که درماه هایی از سال در  کوه های بامیان می توان اسکی کرد در عین زمان می توان در ولایت ننگرهار حمام افتاب گرفت یا شنا کرد، چشمه های آب گرم بامیان خواص درمانی بسیار دارند،مناظر طبیعی افغانستان و کوه های سر به فلک کشیده کشورمان هر بیننده  ای را به حیرت وا می دارد افغانستان مهد تمدن های کهن می باشد و دارای آثار باستانی بسیار می باشد از جمله  منار جام غور، مجموعه مصلی هرات، مسجد آبی بلخ ، شهر غلغله و ضحاک و بت های بامیان (که بعضی از این آثار به عنوان میراث های فرهنگی جهان در سازمان یونسکو به ثبت رسیده اند) تخت رستم در سمنگان، قلعه اختیارالدین در هرات و…

این چنین پتانسیل هایی نشان می دهد که در صورت سرمایه گذاری در بخش هایی مثل توریست درمانی( با وجود چشمه های آب گرم بامیان) توریست روستایی، توریست تاریخی و … این سکتور به چه میزان می تواند درآمد زا باشد. در حالی که کشورهایی که بسیار کمتر از افغانستان دارای جاذبه های توریستی هستند با سرمایه گذاری در این صنعت توانسته اند بسیار موفق باشند به طور مثال کشور ترکمنستان با ساخت کلیپ های تبلیغی هزینه بر و نشر ان در شبکه های پر بیننده سعی در شناساندن کشورش به عنوان یک مقصد گردشگری دارد

برای رسیدن به این هدف دولت باید نظام فرسوده توریزم در کشور را بازبینی نماید و در این زمینه با طرح پالیسی های مبتکرانه و خلاقانه با در نظر داشت نیازهای جدید عرصه پر رقابت توریزم در سطح جهان سعی نماید تا به عنوان محرکی پایدار برای سکتور دولتی و خصوصی عمل نماید .

حکومت باید حداقل در کوتاه مدت در بسیاری ساحات دارای جاذبه توریستی که از امنیت نسبی نیز برخوردارند، امنیت قابل اطمینان را تامین نموده و در وهله اول برای تعمیم تجارب به توسعه توریزم داخلی به طور گسترده اقدام نماید، حضور دولت در این عرصه می تواند با ایجاد تورهای توریستی برای کارمندان دولت و خانواده هایشان به هزینه نسبی حکومت شکل بگیرد .

سرمایه گذاری در بخش های زیر بنایی از جمله گسترش دسترسی به تکنالوژی از جمله مدرن سازی خدمات بانکی، آگاهی دهی هدفمند و موثر به گردشگران داخلی و خارجی از جاذبه های توریستی کشور ، تشویق ساکنین داخلی کشور برای بالا بردن هزینه گردشگری در سبد مصرفی شان، هدفمند کردن رخصتی ها( رخصتی های یک روزه و پراکنده علاوه بر اینکه بهره وری کاری را کاهش می دهد در کنار آن باعث می شود که افراد نتوانند از این رخصتی ها استفاده تفریحی ببرند و به سیر و سیاحت بپردازند) می تواند از جمله اقدامات تاکتیکی حکومت برای حرکت به سوی صنعت پردرآمد و اشتغال زای توریزم باشد.

 

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه