رفتن به بالا
  • یکشنبه - ۹ عقرب ۱۳۹۵ - ۰۸:۰۲
  • کد خبر : ۲۰۴۶
  • چاپ خبر : داعش در افغانستان، بلوف سیاسی است
فریدون آژند:

داعش در افغانستان، بلوف سیاسی است

حلقه محاصره بر گرد شهر موصل، مهم‌ترین پایگاه نیرو‌های داعش در عراق در حال تنگ‌تر شدن است. نیرو‌های عراقی با […]

حلقه محاصره بر گرد شهر موصل، مهم‌ترین پایگاه نیرو‌های داعش در عراق در حال تنگ‌تر شدن است. نیرو‌های عراقی با همراهی ایتلافی از نیرو‌های محلی و جامعه جهانی در حال پیشروی به سوی این شهر مهم در عراق‌اند.

اگر موصل به دست دولت عراق بیافتد، تنها جایی که هنوز داعش در آن فعال خواهد ماند سوریه است‌.

با توجه به تمرکز جامعه جهانی برای محو حضور داعش در خاور میانه آیا این گروه تروریستی پایگاه دیگری برای خود جستجو خواهد کرد. این دغدغه‌ها یکی از مهم‌ترین دلایلی است که هر روزه عده‌ای افغانستان را پایگاه بعدی داعش می‌دانند.

همین دیروز ظاهر قدیر معاون اول مجلس نمایندگان در جلسه عمومی گفته است که داعش در شرق کشور در حال رشد است و اگر دولت به فکر جلو‌گیری از افزایش نفوذ داعش نشود این گروه حکومت خراسان خود را در این منطقه اعلام خواهد کرد. پیش از این نیز معاون اول رییس‌جمهور از نفوذ داعش در شمال کشور هشدار داده بود. جنرال دستم ادعا کرده بود که هزاران جنگجوی داعش به شمال افغانستان انتقال داده می‌شوند.

او به طور تلویحی کسانی را در دولت افغانستان متهم کرده بود که زمینه انتقال داعش به شمال افغانستان را مهیا می‌سازند.

ادعا‌ها در مورد حضور و نفوذ رو به افزایش داعش در افغانستان از زمانی که نخستین‌بار عده‌ای از طالبان بیعت کرده به داعش اعلام وجود کردند، به طور فزاینده‌ای مطرح می‌شود.

عده‌ای تعداد تروریستان داعشی را در افغانستان هزاران تن می‌دانند. اما در واقعیت امر تا امروز هیچ سند رسمی دال بر حضور هزاران عضو داعش در افغانستان ارایه نشده است. پس از این‌که مرگ ملا عمر از سوی دولت افغانستان اعلام شد و به دنبال آن طالبان نیز مرگ او را تایید کردند، هرج و مرجی در صفوف طالبان به وجود آمد، عده‌ای به رهبری ملا منصور بیعت کردند و عده‌ای دیگر گرد فرماندهان دیگری چون ملا رسول جمع آمدند و رهبری ملا منصور را نپذیرفتند.

عده‌ای دیگر نیز که میان این هرج و مرج سرگردان بودند، در پی منابع مالی جدید برآمدند و چون در آن زمان حکایت‌ها از ثروت‌های باد آورده داعش ورد زبان، بود به خصوص پس از این که داعش شاخه امارت خراسان را نیز ایجاد کرد.

یک تعداد به امید نفع بیشتر مالی پرچم‌های سفید طالبان را پایین آورده و پرچم سیاه داعش را بلند کردند. اما به عقیده آگاهان، تنها جایی که مستعد همراهی و هم‌صدایی با داعش در افغانستان بود، شرق افغانستان خصوصا ولایت ننگرهار و کنر و نورستان بود. زیرا در زمان جهاد نیز این مناطق تحت نفوذ تبلیغات گروه‌های سلفی قرار داشتند و داعش نیز در اصل تفکر سلفی دارد. با این حال گروه‌هایی در غرب افغانستان و بیشتر در ولایت فراه نیز اعلام بیعت با داعش کردند که توسط طالبانی که به شدت از سوی ایران تمویل می‌شدند تار و مار شدند و در حال حاضر نیز اثری از داعش در غرب افغانستان وجود ندارد.

بحث داعشی‌بودن قاری رحمت‌الله که مسوول قتل عام بیش از سی تن از افراد ملکی در ولایت غور در هفته‌ای گذشته است، نیز در اصل بر خطا است، زیرا مولوی رحمت الله پس از مرگ ملا عمر چند روزی پرچم داعش را بلند کرد ولی دوباره آن پرچم را پایین آورد.

از سوی دیگر دولت و نیرو‌های خارجی مستقر در افغانستان ضربه‌های محکمی به هواداران داعش در شرق افغانستان به‌خصوص در ولایت ننگرهار زده‌اند. تقریبا اکثریت فرماندهان نظامی گروه داعش توسط حملات هوایی در ننگرهار از بین رفته‌اند و به عقیده اکثر آگاهان سیاسی حضور داعش در شرق کشور بسیار محدود و منحصر به یکی دو ولسوالی می‌باشد. پس این همه سر و صدا در مورد افزایش نفوذ داعش برای چیست؟

به نظر می‌رسد دمیدن در بوق افزایش حضور داعش در افغانستان نوعی بلوف سیاسی برای کسب امتیاز‌های مادی باشد. یک تعداد از کسانی که بیرون از چوکات نظام افغانستان هنوز دارای نیروی مسلح می‌باشند، به بهانه مبارزه با گروه داعش سعی در گرفتن رقم‌های نجومی از دولت دارند.

در کنار آن ادعا در مورد جابه‌جایی داعش از شرق به شمال و حتا غرب می‌تواند بهترین حربه برای ماندن در بورس سیاسی کشور باشد. حکومت افغانستان با این‌که هر روزه درگیر جنگ‌های سخت با طالبان است، ولی نتوانسته به طور چشم‌گیر دستاوردی در عرصه‌های جنگ داشته باشد. تمامی سعی تلاش مدیران جنگ در دولت این است که یا مناطق در دست‌داشته را حفظ کنند یا هم جا‌هایی را که از دست می‌دهند، دوباره به‌دست بیاورند. به همین خاطر طالبان روز‌به‌روز جغرافیای بیشتری را به چنگ می‌آورند. در چنین اوضاعی، حکومت ناگزیر به استفاده از نیرو‌های محلی است و هرچه شدت جنگ و جغرافیای آن گسترده‌تر باشد، برای نیرو‌های غیر‌مسوول زمینه باج‌گیری بیشتر میسر می‌شود. انداختن هول حضور داعش در دل مردم که به تبع آن باعث فشار افکار عمومی بر حکومت شود یک حربه خوب برای چاپیدن دولت است‌.

ولی واقعیت مسلم این است که نه داعش در آن حدی است که ما تمرکز خود را از مبارزه با طالبان به داعش معطوف کنیم و نه ظرفیتی برای اعلام امارت خراسان از سوی داعش در حال حاضر وجود دارد.

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه