رفتن به بالا
  • شنبه - ۱۵ عقرب ۱۳۹۵ - ۱۴:۵۴
  • کد خبر : ۲۱۶۵
  • چاپ خبر : از او، چهار فرزند باقی ماند
صدای جنگ هلمند

از او، چهار فرزند باقی ماند

ساعت ۹ صبح جمعه است، نیروهای امنیتی در نزدیکی‌های مرکز شهر لشکرگاه عملیاتی را راه‌اندازی کرده‌اند تا جلو ورود جنگ‌جویان […]

ساعت ۹ صبح جمعه است، نیروهای امنیتی در نزدیکی‌های مرکز شهر لشکرگاه عملیاتی را راه‌اندازی کرده‌اند تا جلو ورود جنگ‌جویان به مرکز شهر را بگیرند. طالبان را مقداری راه، عقب راندند. نعمت‌الله زهیر جهت تهیه گزارش اعلام آمادگی کرد تا امشب ساعت ۸ شب با گزارش ویژه‌ای از آن‌چه در هلمند می‌گذرد به هموطنان خود بگوید.

وارد جاده خاکی می‌شوند، کمره‌ها جهت گرفتن تصویر روشن است. نیروهای امنیتی پیشاپیش زهیر حرکت می‌کنند. زهیر می‌داند که پیش از این ۱۲ خبرنگار در افغانستان بر اثر انفجار ماین‌های کنار جاده‌ای جان داده‌اند. او اما بی‌تفاوت، نیروهای امنیتی را در این نبرد و در این عملیات همراهی می‌کند.

لحظاتی بعد، صدای انفجاری در منطقه سره گودر ناحیه  دوم  شهر لشکرگاه همه را شوکه می‌کند، گرد و خاک زیادی بلند می‌شود و ناگاه دوستانش فریاد می‌زنند که موتر زهیر بود.

عده‌ای برای نجات آسیب دیدگان به نزدیک محل انفجار می‌روند، اما در همان ابتدا با جسد بی‌جان زهیر روبرو می‌گردند. یعنی امشب به‌جای گزارش زنده زهیر، خبر شهادتش را همکارانش خواهند خواند.

افغانستان جای خوبی برای خبرنگاران نیست، خبرنگاران زیادی در این کشور طی دستکم ۱۵ سال اخیر در پی درگیری‌ها و ناامنی‌ها پی‌هم در این کشور جان داده‌اند.

روز جمعه، خبر مرگ نعمت‌الله زهیر خبری غم‌انگیز برای اصحاب رسانه در افغانستان بود. مردی تنومند، نترس و پر هیجان که به صدای هلمندی‌ها در جنوب کشور شهرت پیدا کرده بود.

زهیر اصالتا اهل میدان وردک بود، جایی در نزدیکی کابل و مکتب را نیز در لیسه سیدآباد خواند و در سال ۱۳۷۷ از آن‌جا سند فراغت گرفت. پس از آن ب کابل آمد و در دانشکده ژورنالیزم دانشگاه کابل درس خواند و در سال ۱۳۸۲ از آن‌جا نیز سند فراغت به‌دست اورد.

آن‌گونه همکارانش می‌گویند: “نعمت الله  زهیر یکی از خبرنگاران مسلکی و ورزیده افغانستان بود و برای به تصویر کشیدن میدان های داغ جنگ هلمند و چالش‌های پیش‌روی باشندگان این ولایت همواره تلاش کرده است.”

به گفته آنان: “عطش او به اطلاع رسانی به حدی بود که وی یکی از ناامن ترین ولایت ها، هلمند را میدان کار خود انتخاب کرده بود. از آقای زهیر به عنوان یکی از خبرنگاران با استعداد و پرتلاش افغانستان نام برده شده است و بیش از یک دهه به عنوان خبرنگار با رسانه‌های زیادی کار کرده است.”

او از سال ۱۳۸۷ به‌ این‌سو به عنوان خبرنگار تلویزیون آریانا در جنوب کشور فعالیت می‌کرد. آقای زهیر ازدواج کرده و ثمره ازدواج اش ۳ پسر و یک دختر است.

افغانستان یکی از کشورهای خطرناک برای خبرنگاران است و کارِ خبرنگاری در این کشور دشواری‎های فراوانی دارد. در جریان سال‌های گذشته، شماری از خبرنگاران در افغانستان مورد تهدید قرار گرفته و شماری دیگر به قتل رسیده‌اند.

در پایان هر سال، نهادهایی‌که برای دفاع از حقوق خبرنگاران در افغانستان کار می‌کنند، گزارش خود را از وضعیت اطلاع‌رسانی در کشور به نشر می‌رسانند، تنها موردی که از این گزارش‌ها نتیجه گرفته می‌شود این است که، همه ساله قتل و تهدید خبرنگاران بیشتر و کار خبرنگاری در افغانستان خطرناک‌تر می‌شود.

برعلاوه چالش‌های امنیتی، عدم مصونیت شغلی یکی از دغدغه‌های اصلی خبرنگاران به شمار می‌رود. خبرنگار بی‌کس‌ترین شهروند جامعۀ افغانستان است، زمانی‌که در رسانه‌یی کار می‌کند هیچ‌گونه مصونیت شغلی و رفاهی ندارند.

با وجود تلاش های حکومت افغانستان، دیده می شود که قتل و کشتار خبرنگاران و فعالان رسانه ای در مقیاس بالا در ۱۵ سال اخیر ادامه داشته و حتی به شکل بی سابقه و فاجعه باری افزایش یافته اما بیشتر عاملان این جنایات تحت پیگرد قانونی قرار نگرفته و مجازات نشده اند.

آمار قتل خبرنگاران از ۲۰۰۱ میلادی تا ۲۰۱۶

از سال ۲۰۰۱ میلادی(۱۳۸۱ خورشیدی) تا سال امسال(۲۰۱۶)، ۶۴ خبرنگار و فعال رسانه ای در رویدادهای امنیتی کشته و یا عمدا هدف قرار گرفته و جان خود را از دست داده اند.

دستکم ۶۵ روزنامه‌نگار از از سال ۱۳۷۳ تا سال ۱۳۹۵ در افغانستان کشته شده اند.

آمار به ثبت رسیده از سوی مرکز خبرنگاران افغانستان نشان می‌دهد که از سال ۲۰۰۱ میلادی(۱۳۸۱ خورشیدی) تا امسال(۲۰۱۶)، ۶۴ خبرنگار و فعال رسانه‌ای در رویدادهای امنیتی کشته و یا عمدا هدف قرار گرفته و جان خود را از دست داده اند.

یافته  های مرکز خبرنگاران افغانستان نشان می‌دهد که در سال ۲۰۰۱، ۹ خبرنگار، ۲۰۰۲، یک خبرنگار، ۲۰۰۵، ۲ خبرنگار، ۲۰۰۶، ۳ خبرنگار، ۲۰۰۷، ۷ خبرنگار و کارمند رسانه ای، ۲۰۰۸، ۲ خبرنگار، ۲۰۰۹، ۴ خبرنگار، ۲۰۱۰، ۳ خبرنگار، ۲۰۱۱، ۴ خبرنگار، ۲۰۱۲، ۲ خبرنگار، ۲۰۱۳، ۴ خبرنگار، ۲۰۱۴، ۹ خبرنگار، ۲۰۱۵، ۳ خبرنگار و در سال ۲۰۱۶ که مرگبارترین سال برای خبرنگاران و کارمندان رسانه ای بوده است، ۱۱ تن جان خود را از دست داده اند.

۴۵ تن ازاین قربانیان شهروندان افغانستان و ۱۹ تن دیگر شهروندان کشورهای مختلف عمدتا اروپایی بوده اند که در این مدت جان خود را از دست داده اند.  ۲ تن از افراد شامل این فهرست شهروندان افغانستان هستند که در پاکستان کشته شده اند.

اطلاعاتی ابتدایی که تا اکنون از سوی منابع دولتی و یا مرتبط اعلام شده است نشان می دهد که دست کم ۳۶ تن از خبرنگاران و فعالان رسانه ای توسط طالبان و یا انفجارهایی که طالبان عامل آن خوانده شده اند، کشته شده اند، ۳۴ تن از سوی افراد مسلح ناشناس و یا در رویدادهای مرموز جان باخته اند، ۳ تن توسط نیروهای ناتو و امریکایی و یک تن توسط پولیس هدف قرار گرفته است.

در مجموع، تا اکنون عوامل حداقل پنج رویداد مجازات شده اند و یا گفته می شود که چند تن در پیوند به آنها زندانی هستند و متباقی با استفاده از مصونیت موجود هرگز مجازات نشده اند و عدالت در مورد آنها اجرا نشده است.

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه