رفتن به بالا
  • پنج شنبه - ۲۰ عقرب ۱۳۹۵ - ۱۱:۳۱
  • کد خبر : ۲۲۳۲
  • چاپ خبر : چرا حمیرا قادری گزینه خوبی برای وزارت اطلاعات و فرهنگ است؟
از تدریس مخفیانه تا وزارت

چرا حمیرا قادری گزینه خوبی برای وزارت اطلاعات و فرهنگ است؟

پس‌ از آن‌که باری جهانی وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان به‌دلیل آن‌چه خودش بیماری و ناتوانی جسمی عنوان کرد و […]

پس‌ از آن‌که باری جهانی وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان به‌دلیل آن‌چه خودش بیماری و ناتوانی جسمی عنوان کرد و از وظیفه‌اش کنار رفت، شبکه‌های اجتماعی به یک‌باره تبدیل شدند به مکانی که شمار زیادی از کاربران آن، نامزدی را برای وزارت اطلاعات و فرهنگ به حکومت معرفی کنند.

به هر ترتیب وزارت فرهنگ در افغانستان، آن‌گونه که فرهنگیان در افغانستان می‌گویند “صدای خاموش جامعه فرهنگی معترض به رشد اندک جامعه است”

در شبکه‌های اجتماعی بیش از همه به بانویی کمپین شده که روزگاری به‌گونه مخفیانه دختران را درس و تعلیم می‌داد و امروز فعالیت‌های اجتماعی و قلم‌زدن‌هایش در عرصه‌های فرهنگ و هنر او را تا آستانه نامزد شدن برای احزار پست وزارت کلیدی اطلاعات و فرهنگ به پیش بُرده است.

اما چرا حمیرا قادری؟

حمیرا قادری نویسنده و پژوهش‌گر افغان، دکتورای ادبیات، اصالتا هراتی و زاده کابل پایتخت افغانستان است.

به گفته خودش در تمام سال‌های فعالیتش خود را از طاعون قوم،  زبان و جنسیت مُبرا کرده، بانو قادری تحصیل کرده ایران و هندوستان است و دستکم او از دوران تحصیل در ایران خاطرات خوشی ندارد و این را در نوشته‌هایش بیشتر می‌توان یافت.

داستان‌ کوتاه های وی در نشریاتی چون روزنامه اتفاق اسلام، اورنگ هشتم، هفت قلم، هزار و یک شب و مجله هری چاپ شده‌است. از وی دو داستان در کتاب زیر گنبد کبود که مجموعه‌ای از آثار داستان نویسان معاصر هرات است چاپ شده‌است. سپس وی دست به نوشتن رمان زد نقره دختر دریای کابل، گوشواره انیس، اقلیما، نقش شکار محصول قلم خلاقش هست. در کنار اثار هنری، دو اثر پژوهشی دارد که یکی با نام صد سال بررسی روند داستان نویسی است و دیگری تاثیر جنگ و غربت در ادبیات داستانی افغانستان است وی جوایزی متعددی را هم کسب کرده است. .

قادری به خاطر داستان «باز باران اگر می‌بارید» موفق به دریافت لوح تقدیر در سومین دورهٔ جایزه ادبی صادق هدایت در سال ۱۳۸۳ شد او نخستین نویسندهٔ افغان است که موفق به دریافت این لوح می‌شود.

ردپای درد مردم افغانستان را به راحتی می‌توان در آثار هنری او پیدا کرد، کسی‌که تاریخ این مرز و بوم را خوب می‌داند و یا به روایتی، خوب به قصه می‌کشد.

حمیرا قادری استاد دانشگاه است، دانشجویانش مدام از او به عنوان استادی آزاداندیش یاد می‌کنند. بانو قادری همواره دغدغه زنان را بسیار داشته و در موردشان زیاد نوشته است.

آنگونه که بسیاری از دوستانش می‌گویند: “بانو قادری فرهنگیِ است که نامش برایش بیشتر از نانش ارزشمند است، شش سال حضور در وزارت کار و امور اجتماعی نشانه‌ای از حساب بی آلایش او در بین صدها پروژه پول ساز است چرا که او در این شش سال کنار کودکان بی‌سرپرست ماند و برایشان مادری کرد.”

دوستانش می‌گویند که دکتور قادری جایگاه مدنی برجسته‌ای  نزد جامعه مدنی دارد، برای کمک به دیگران تلاش‌های فراوانی کرده و  در واقع نخستین فردی است که دست به جمع‌آوری کمک‌های خیابانی برای بدخشان زد، کاری که بعدها الگوی رفتاری بسیاری شده است.

با باور بسیاری‌ها، قادری از نسل جوانی است که تاریخ جنگ‌وستیز این کشور را تجربه کرده است، برقع اجباری پوشیده است و از زیر آن برای آزادی در دوره طالبان جنگیده است. شجاعت و جسارت گفتاری و کرداری‌اش در بسیاری عرصه های اجتماعی و فرهنگی قابل ستایش است.

در یک کلام “بانو قادری از زنان باسواد در جامعه‌ایست که بسیاری‌ها از سواد تعریف مشخصی ندارند.” بارها قلم‌بدستان زیادی تاکید کرده‌اند که قدرت مواجهه با قلم خانم قادری را کمتر دارند.

به هر ترتیب در مورد حضور او در وزارت فرهنگ خوشبینی‌های بسیاری است. خیلی‌ها می‌گویند که بدون تردید با حضور این بانو به وزارت کسل و منزوی فرهنگ، می‌شود جان دوباره‌ای بخشید و هنرمندان و فرهنگیان را نوید یک حرکت مثبت دولتی داد.

اگر بانو قادری وزیر اطلاعات و فرهنگ شود او یکی از جوان‌ترین وزرای کابینه افغانستان خواهد بود. پیش از این رییس جمهور غنی در مورد حضور زنان در کرسی‌های بلند بارها تاکید کرده است.

منابع:
ویکی‌پدیای فارسی
بی‌بی‌سی فارسی
روزنامه ۸صبح

 

آثاری از نویسنده در سایت هفت قلم:

دوباره خوانی خشونت ها

نامه حمیرا قادری به وزیر وزارت بهداشت ایران

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه