رفتن به بالا
  • پنج شنبه - ۱۸ قوس ۱۳۹۵ - ۱۱:۱۵
  • کد خبر : ۲۵۸۲
  • چاپ خبر : ایرانی خوب  یا افغانی  بد مسئله این‌ است
عزیز نیکیار:

ایرانی خوب یا افغانی بد مسئله این‌ است

“ابد و یک روز” نام یک فیلم تازه ساخته شده  ایرانی به کارگردانی سعید روستایی  است که توانسته جایزه‌های بسیاری […]

“ابد و یک روز” نام یک فیلم تازه ساخته شده  ایرانی به کارگردانی سعید روستایی  است که توانسته جایزه‌های بسیاری را به دست بیاورد.

داستان

 خانه‌یی در پایین شهر در یکی از محله‌های ایرانی که با مشکل‎های فراوانی دست و پنجه نرم می‌کند از جمله اعتیاد، سمیه دختری دلسوز که برادر بزرگترش می‌خواهد او را به عقد یک جوان افغان دربیاورد ولی اعضای خانواده برای این ازدواج با هم دیگر در حال نزاع‌اند.

اعضای خانه‌یی در پایین شهر در یکی از محله‌های ایرانی که با مشکل‎های فراوانی دست و پنجه نرم می‌کنند از جمله اعتیاد، سمیه دختری دلسوز که برادر بزرگترش می‌خواهد او را به عقد یک جوان افغان دربیاورد ولی اعضای خانواده برای این ازدواج با هم دیگر در حال نزاع‌اند.

سینمای ایران

سینمای ایران در مقطع‌های زمانی متفاوت، کارهای متفاوتی را به تماشاگر ارایه کرده است، ولی در چند سال اخیر، سینمای بعدِ انقلابِ این کشور کم‌کم دارد جان می‌گیرد و با وجود سانسور خیلی شدید باز هم سینماگران جوانی  مانند سعید روستایی می‌توانند فیلم‌های این‌چنینی بسازند.

فیلم‌”ابد و یک روز” با بازی‌ بازیگرانِ خوبی مانند (نوید محمد زاده) که نقش محسن، فرزندِ معتاد خانواده را بازی می‌کند حال و هوای دیگری به خود گرفته است و بدون شک که کاگردان توانسته است یک خانواده پایین شهری را که از طبقه پایین جامعه ایران است به خوبی به تصویر بکشد.

خانواده‌یی که در میان هشت نفر عضو آن تنها دو شخصیت مثبت وجود دارد که یکی نوید پسر درس‌خوان این خانواده و دیگری سمیه دختری دلسوز و فداکار است.

این فیلم توانست جایزه‌های فراوانی در بخش‌های مختلفی از آن خود کند و در واقع با دیالوگ‌ها، بازی‌ها و همه‌ جبنه‌های خوبی که داشت بدون شک فیلمی دیدنی و به یاد ماندنی‌ست.

افغان؛ افغان است

بدون شک سینمای ایران خوبی‌ها و کاستی‌های زیادی دارد ولی نگاه شوونیستی این سینما همواره در بسیاری از فیلم‌ها دیده شده است.

افغان‌ها در قاب سینمای ایران همیشه به عنوان افرادی حقیر با نام‌های عجیب و غریب که اکثرشان کارگر و عمله استند به تصویر کشیده شده‌اند. طعنه زدن‌ها و تمسخر کردن افغان‌ها در سینمای ایران تازگی ندارد، ولی این بار این تمسخر کردن‌ها و طعنه زدن‌ها در فیلم  “ابد و یک روز ” به رک‌گویی دیگر فیلم‌ها‌ نیست.

ولی نگاهِ از بالا به پایین ایرانی‌ها به افغان‌ها در این فیلم احساس می‌شود، در سکانس‌های مختلفی از فیلم می‌توان این امر را به خوبی مشاهده کرد که هر چند این خانوادۀ ایرانی دچار فقر، فلاکت، بی‌برنامگی و از همه بدتر اعتیاد شده است، باز هم از یک خانوادۀ پول‌دار و خوب افغانی بالاتر و سرتر است.

سعید روستایی کارگردان جوانی که بعد از ساختن چند فیلم کوتاه این بار توانست جای خود را با ساختنِ “ابد و یک روز ” در میان سینماگران و تماشاگران ایرانی باز کند، متاسفانه نتوانسته است که واقعیت جامعه افغانی را آنطور که است ببیند و این نگاهی از بیرون به افغان و افغانستان در اکثر فیلم‌های ایرانی که افغان‌ها در آن نقش دارند دیده می‌شود.
جوان افغانی که می‌خواهد با دختری از این خانوادۀ پایین شهری ایرانی ازدواج کند این بار نه معتاد است نه هم فقیر و اتفاقا پسر خوبی‌ست با کار و بار خوب و خانوادۀ خوب که از قوم هزاره افغانستان هستند.

ولی نکتۀ قابل تمرکز این‌جاست که چرا جوانی به این خوبی نمی‌تواند با یک خانواده‌یی که هم‌تراز خودش در ایران باشد وصلت کند؟!

جواب این پرسش را می‌توان در نگاۀ از بالا به پایین ایرانی‌ها نسبت به افغان‌ها پیدا کرد، نقدهای فراوانی در بارۀ فیلم “ابد و یک روز” می‌توان یافت که این فیلم را خوب و حتی عالی توصیف کرده‌اند و بدون شک در بخش‌هایی سزاوارش هم است.

ولی این نقدها از عینک منتقد ایرانی بوده است که نتوانسته به این نکتۀ فیلم پی ببرد که این فیلم باز هم مانند اکثر فیلم‌هایی ایرانی شروع کرده است به مقایسه ایرانی و افغانی که در آن خانواده افغانی با همه خوبی‌هایی که دارد باز هم از یک خانواده ایرانی کمتر و پایین‌تر است  و این امر بدون شک ناشی از فضای افغان ستیزی‌ست که در جامعۀ ایران بیداد می‌کند.

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه