رفتن به بالا

رسانه‌ای متفاوت

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۵
  • الأربعاء ۱۹ ربيع ثاني ۱۴۳۸
  • 2017 Wednesday 18 January
  • ما در شبکه های اجتماعی

جدا از این‌که اصولا محاکم باید صحت و سقم ادعاهای احمد ایشچی در باره بدرفتاری جنرال دوستم با او را […]

جدا از این‌که اصولا محاکم باید صحت و سقم ادعاهای احمد ایشچی در باره بدرفتاری جنرال دوستم با او را به اثبات برسانند، اما وقوع این رویداد، منجر به هیچ واکنشی از سوی جامعه مدنی در افغانستان نشد و هیچ‌ نهادی از نهادهای جامعه مدنی کشور برای دادخواهی صدای خود را بلند نکرد.

وسعت این رویداد و سکوت جامعه مدنی سوال های زیادی را در اذهان عامه خلق کرده است. رویدادی که فرزند ایشچی درباره اش می گوید: ” با هیچ ادبیاتی اندوه خود را بیان کرده نمی توانم”

این گمانه‌زنی‌ها با پایین آمدن سطح پروژه‌ها در افغانستان این‌روزها بیشتر قوت گرفته است که گویا جامعه مدنی در افغانستان بر اساس پروژه‌ای که به او سپرده می‌شود، دادخواهی می‌کند نه به‌صورت خودجوش و با یک تصمیم آگاهانه.

مطابق اصول و ضوابط حاکم، جامعه مدنی در پی وقوع چنین رخ‌دادهایی برای قربانیان دادخواهی می‌کند و نهادهای دولتی را برای بررسی هرچه دقیق‌تر این روی‌داد تحت فشار قرار می‌دهد. اما پس از ادعای اخیر آقای ایشچی، اعضای جامعه مدنی در افغانستان سکوت کردند.

این اتهام بارها بر جامعه مدنی افغانستان وارد شده که گویا آنان مجری پروژه‌های سیاسی سفارت‌خانه و موسسات‌اند، هر چند این ادعا همواره از سوی اعضای جامعه مدنی به شدت رد شده، اما سکوت اعضای جامعه مدنی در برابر اتفاقاتی از این‌دست به این اتهام قوت می‌بخشد.

اسلم جوادی، روزنامه نگار و استاد دانشگاه با بیان این مطلب می گوید: «از مفهوم جامعه مدنی در افغانستان به طور نادرست استفاده می شود. فعالیت های دادخواهی و حقوق بشری موضوع فعالیت های مدنی در افغانستان را تشکیل می دهد در حالیکه این، بخشِ بسیار کوچکی از فعالیت های یک جامعه مدنی است.»

به گفته او، هر چند جامعه جهانی بودجه کلانی برای ترویج فعالیت های مدنی در افغانستان به مصرف رساند و بیش از یک هزار نهاد مدنی در افغانستان شکل گرفت، اما کمبود ظرفیت های فکری و فرهنگی در این نهادها باعث هدر رفت انرژی و منابع و گسترش فساد اداری شد. در چنین وضعیتی، عدم هماهنگی و تضاد منافع بر مشکلات نهادهای مدنی افزود.

وظایف اساسی جامعه مدنی

بدون شک، دولت‌ها همیشه علاقمند اند که با چالش، مخالفت، مقاومت و استحکاک در راستای تطبیق سیاست‌های شان مواجه نشوند. این نهادهای مدنی اند که سیاست دولت را می‌آورند در بین مردم و آن را مردمی می‌سازند؛ نظرات مردم را به مقامات تصمیم گیرنده و اجرایی منتقل می‌کنند.

اگر نهادهای مدنی در میان دولت و مردم وجود نداشته باشند، نظام دموکراتیک شکل نخواهد گرفت؛ در چهار یا پنج سال بعد از هر انتخابات، دولت یا مقامات حکومتی مورد سوالی قرار نخواهند گرفت و آن ها در مقابل مردم احساس مسؤولیت نخواهند کرد.

درین نزدیک به چهار دهه، افغانستان، گرفتار جنگ است و جنگ، تأثیرات گسترده‌یی در تمام عرصه‌های زندگی جامعۀ افغانستان به جا گذاشته است. دیگر این‌که سطح آگاهی مدنی و سیاسی در افغانستان بسیار پایین است. زمانی که افغانستان به اساس موافقت‌نامه بن وارد مرحله تازه سیاسی خود شد، پیش زمینه‌های فکری ، فرهنگی و سیاسی جامعه مدنی در افغانستان وجود نداشت.

بنا بر این توقع می‌رود که جامعه مدنی افغانستان صدای خود را در پی وقوع چنین رخدادهایی بلند کند تا هم اهرم فشاری باشد بر حکومت برای تطبیق عدالت و هم به نوعی به اتهام هایی که همواره بر آن‌ها وارد می‌شود، پاسخ داده باشند.

 

اخبار مرتبط

نظرات

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
16
روز مانده
اعلام تقسیم اوقات انتخابات پارلمانی