رفتن به بالا
  • شنبه - ۱۱ جدی ۱۳۹۵ - ۱۶:۰۵
  • کد خبر : ۳۵۵۳
  • چاپ خبر : پیامدهای اجتماعی مهاجرت‌ها
سید محمد فقیری

پیامدهای اجتماعی مهاجرت‌ها

مهاتما گاندی برای دنیا ثابت نمود که با پاهای برهنه هم میشود که کشور خود را ساخت و از میان […]

مهاتما گاندی برای دنیا ثابت نمود که با پاهای برهنه هم میشود که کشور خود را ساخت و از میان فقر و آتش نفاق، پیروزمندانه برخاست و ندای صلح و دوست داشتن را نوید داد و یا نیلسون ماندیلا برای دنیا این پیام را رساند که از پشت میله‌های زندان و بودن در اوج اسارت هم میشه که گامی برای دوست داشتن و صلح برداشت و  برای آزادی قربانی داد و صبورانه چالش‌ها را پشت سر گذاشت.

کشور ما افغانستان تنها کشوری در دنیا نبوده که قربانی جنگ درازمدت و ویرانگر شده است بلکه پیامد جنگ برای بسیاری از کشورها چنین بوده است. جنگ جهانی اول و دوم باعث تخریب و ویرانی بسیاری از کشورهای دخیل گردید ولی آنچه باعث شد تا آن کشورها دوباره ساخته شوند چیزی نبود جز استواری و انگیزه قوی مردم آن کشورها.

از دوسال به این‌سو موجی از مهاجرت هم‌وطنان ما به کشورهای غربی در جریان است. بسیاری از کسانیکه رفتن را برماندن در کشور خود شان را ترجیح داده اند دلایل خاص خود شان را دارد اما به این پرسش باید توجه کرد که پس باید افغانستان را کی بسازد؟

در اینجا منظور این نیست تا پدیده مهاجرت را امری منفی تلقی کنیم، مهاجرت خصیصه بارز بشر است و در درازنای تاریخ انسان همواره در مهاجرت بوده است که میتوانیم از مهاجرت آریایی ها در گذشته دور و مهاجرت اروپائیان به امریکا  بعد از کشف این قاره نام برد.

اما امروز پدیده مهاجرت  و یا فرار از کشور برای ما مردم افغانستان پیامدهای مثبت و منفی را در پی خواهد داشت که به گونه فشرده به آنها می‌پردازم:

۱: پیامدهای اجتماعی: بیشترین شمار کسانیکه در دوسال گذشته کشور را ترک کرده اند متعلق به طبقه متوسط و افراد تحصیل کرده بوده اند. یکی از پیامدهای رفتن آنها برای کشور این است که افغانستان شمار زیاد افرادی که دارای تحصیلات و مهارت های  بودند را از دست داد. از لحاظ زمانی و اقتصادی مدت طولانی نیاز است تا بتوان منابع بشری را تربیه و تقدیم جامعه کرد، شمار زیاد کسانیکه کشور را ترک کرده اند درواقع با بودیجه دولت تحصیل کرده بودند و رفتن آنها هم برای دولت به مفهوم از دست رفتن منابع بشری بوده است و هم برای مردم مایه ناامیدی. یکی از پدیده های بسیار مهم و ارزشمند در دنیای مدرن منابع بشری میباشد. بسیاری از کشورها با داشتن شمار زیاد افراد تحصیل کرده توانسته اند تا مسیر پیشرفت را بپیمایند نه با داشتن معادن. جاپان یکی از کشورهای است که معادن غنی ندارد و تنها چیزیکه جاپان را در دنیا ممتاز کرده است منابع بشری است. این کشور امروز یکی از اقتصاد های بسیار خوب در دنیا را دارد و صادرات آن در سرتاسر دنیا قابل ملاحظه است.

بنا براین باید گفت که تنها روزنه امید برای کشور ما تربیه منابع بشری و پخش دانش است و در صورتیکه تحصیل کرده های ما عزم شان را برای فرار از کشور جزم نمایند عقب ماند‌ه‌گی ما سال های طولانی پابرجا خواهد ماند.

۲: پیامدهای سیاسی: یکی از پیامدهای مهاجرت افراد تحصل کرده و متعلق به طبقه متوسط را باید خالی کردن فضا به افراطیون دانست. یا به تعبیر دیگر می توان گفت که توازن اجتماعی میتواند به نفع برخی از گروهای دارای تفکر افراطی تغییر کند.

افغانستان باید به جلو گام بردارد و شکی نیست که ما در پانزده سال گذشته علیرغم تمام چالش ها به پیشرفت های نیز دست یافتیم، همین که مردم افغانستان نمی خواهند که به گذشته برگردند خود یک دستاورد بزرگ است اما تنها این کافی نیست، نیاز است تا با همگرایی و همبستگی گره‌های انباشته شده را باهم بگشاییم. حالا هموطنان ما که در خارج نیز زنده‌گی میکنند و در آنجا از سالها به اینسو ماندگار شده اند هم میتوانند تا سهم مهمی در آبادانی کشور شان داشته باشند. این نکته را باید به یاد داشت که مهاجرت نکات مثبتی هم دارد. چندی پیش نریندرا مودی نخست وزیر هندوستان در سفر به امریکا، امریکایی های هندی تبار و هندی های ساکن در آن کشور را افتخار هندوستان دانست. امروز دانشمندان هندی در بسیاری از کشورهای غربی در حوزه های پژوهشی اکادمیک فعال هستند و نماینده‌گی خوبی از کشور شان میکنند. هموطنان تحصیل کرده ما در غرب هم میتوانند که با بازگشت به کشور، تخصص شان را به کار گیرند و مسیر پیشرفت را هموار نمایند.

اما نیاز کنونی کشور ما این است تا دیگر فرایند مهاجرت متوقف شود و نباید گذاشت که با وسوسه زنده‌گی بهتر که واقع بینانه نیز نمی باشد موجی از ناامیدی و دلسردی در کشور فراگیر شود.

ما می توانیم تا کشور را به پا ایستاد کنیم طوریکه دیگران توانستند.

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه