رفتن به بالا
  • شنبه - ۱۸ جدی ۱۳۹۵ - ۱۶:۱۰
  • کد خبر : ۳۶۶۹
  • چاپ خبر : روابط عمومی فعال طالبان
دنیای مجازی مخالفان دولت افغانستان

روابط عمومی فعال طالبان

عزیز نیکیار: صبح‌ها وقتی با گوشیِ همراه که به انترنت هم وصل است وارد دنیای مجازی می‌شوم، با سیلی از […]

عزیز نیکیار: صبح‌ها وقتی با گوشیِ همراه که به انترنت هم وصل است وارد دنیای مجازی می‌شوم، با سیلی از متن‌ها و تصویرهایی روبرو می‌شوم که هر کدام راوی داستانی هستند ، یکی عکس‌های عروسی را بارگزاری کرده است و دیگری متنی در مورد جریان‌های سیاسی نوشته، از سلفی‌های دستِ جمعی گرفته شده در سالگرد تولد تا داستان‌های هزار و یک شب را می‌توان خواند و دید، بازار شایعه هم بیشتر وقت‌ها گرم است.

اما چیزی که این روزها در میان این همه نوشته فیسبوکی  بیشتر به چشمم می‌خورد، رخنامه‌ها و یا هم صفحه‌های فیسبوکی هستند که تصویری از ملا محمد منصور رهبر پیشین طالبان و تصویرهایی از افراد طالبان که کشته شده‌اند را در شناسه صفحه فیسبوک خود گذاشته‌اند و یا هم تصویر خودشان است که با دستارهای بزرگ سفید و سیاه و گاه مخابره و یا کلاشینکوفی در دست با خشم به دوربین خیره شده‌اند.

نکتۀ جالب این‌جاست که فعالیت این رخنامه‌های فیسبوکی تنها به تصویر خلاصه نمی‌شود، در میان‌شان کاربران فعالی‌اند که لحظه به لحظه خبرهایی از جنگ طالبان و نظامیان می‌نویسند که در آن نوشته‌ها طالبان به عنوان مجاهدین راه حق و سربازانِ کشور به عنوان اجیر و مزدور کفار یاد می‌شوند.

این کاربران فیسبوک نوشته‌هایی زیادی را پخش می‌کنند که در آن همواره حکومت فعلی افغانستان به عنوان یک حکومتِ مزدور یاد می‌شود که جهاد علیه‌اش فرض است.

چند سال قبل فعالیت رسانه‌یی طالبان خلاصه می‌شد به پخش نوارهای تصویری و صوتی و یک یا دو سایتی که چندان بروز رسانی نمی‌شد و جوانان و عوام هم شناختی از این سایت‌ها نداشتند، یا هم تنها شبکه‌های تلویزیونی چون الجزیره و بعضی از روزنامه‌ها و شبکه‌های خبری می‌توانستند با بعضی از فرمانده‌های طالبان مصاحبه کنند، ولی این‌روزها فضای مجازی فیسبوک به یکی از ارزان‌ترین کانال‌های ارتباطی طالبان تبدیل شده است و از این طریق شروع کرده‌اند به فعالیت  رسانه‌یی علیه حکومت، سیاست‌مداران، نظامیان، خبرنگاران و هر آن‌کس دیگری که مخالف فکری طالبان است.

گویا طالبان به این پی برده‌اند که دیگر نمی‌شود تنها با کلاشینکوف به جنگ رفت و در کنار کلایشنکوف‌ها و اسلحه سنگین و سبک خود گوشی هوشمندی نیز نیاز است که به انترنت قوی وصل باشد، حتی گزارش‌هایی وجود دارد که گواهی از وجودِ دم و دستگاه پیشرفته‌یی و امروزی را می‌دهد که طالبان در اخیتار دارند و فعالیت‌های رسانه‌یی خود را پیش می‌برند.

مسئله اصلی این‌ست که این فعالیت‌ها کاملا سازمان یافته و با یک پلان از قبل طرح‌ریزی شده معلوم می‌شوند، این چنین هم نیست که فعالیت‌های طالبان و دوستداران طالبان در فیسبوک هیچ نوع بازخوردی نداشته باشد بلکه متن، تصویر و یا فیلمی  که از سوی این کاربران پخش می‌شود، هزاران بار پسند می‌شود، صدها کاربر دیگر پای آن نظر موافق می‌نویسند و ده‌ها شخص دیگر آن‌را هم‌رسانی می‌کنند.

چکیده اکثر محتوایِ فیسبوک این کاربران و یا بهتر است بگویم “فعالان روابط عمومی طالبان” ضعیف نشان دادن حکومت، ترغیبِ جوانان برای جهاد علیه حکومت، به نمایش‌ گذاشتنِ چهره‌ی خشنی از نظامیان به ویژه ارتش ملی کشور و کافر معرفی کردنِ رسانه‌های کشور است.

این حرف را می‌توان به خوبی ثابت کرد که فعالیت‌های روابط عمومی طالبان و فعالیت‌های رسانه‌یی‌ این گروه بیشتر از فعالیت‌های چند وزارت‌خانه‌ کشور، چندین ریاست و ارگان‌‌های دولتی‌ست.

طالبان یاد گرفته‌اند به خوبی علیه  طرحی فعالیت کنند که حکومت از طریق رسانه‌ها به منظور ترغیب جوانان برای پیوستن به ارتش ملی و منع جوانان از پیوستن به صف‌های طالبان آغاز کرده بود.

بررسی پنج دقیقه‌یی رخنامه‌ها و صفحه‌های فیسبوکی طالبان و جوانانی که این نوع صفحه‌ها را دنبال می‌کنند به خوبی نماینگرِ انبوهی از جوانان است که زیر پوستِ شهرهای کشور تمایلی زیادی به افراط‌گرایی دارند و دلی پر کینه و نفرت از حکومت و نظامیان کشور. گویا بنیادگرایی دینی در بافتِ سنتی جامعه افغانی هنوز هم ریشه‌های مستحکمی دارد و به زودی نمی‌شود آن‌را خشکاند و از سویی هم روابط عمومی طالبان برای تازه نگه داشتنِ این ریشه‌ها و رشدشان، آن‌ها را از طریقِ رسانه‌های مجازی آب‌یاری می‌کنند.

نادیده گرفتن این امر می‌تواند در آینده‌های نزدیک زنگ خطری باشد برای حکومت. بدون شک فعالیت‌ِ رسانه‌یی طالبان بیشتر از این خواهد شد و این نوع فعالیت‌ها می‌تواند تاثیر سوی زیادی بر جوانانی داشته باشد که دل خوشی از حکومت ندارند و در مناطقی زندگی می‌کنند که بنایدگرایی و جنگ‌جویی را بسیار زود می‌پذیرند.

 

 

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه